Vrijdag 30 oktober 2020 16:53 uur
Ter Aard
Ontvang updates voor Ter Aard
BV X exploiteerde op franchise-basis zes fastfood-restaurants in Amsterdam. De schoonmaakwerkzaamheden in de restaurants werden vanaf 2008 verricht door vof A en vanaf 1 april 2010 door BV B. In de schoonmaakovereenkomsten met A en BV B was een vaste aanneemsom per maand afgesproken. Werknemers van A en later BV B verrichtten de schoonmaakwerkzaamheden na sluitingstijd met door BV X ter beschikking gestelde schoonmaakmiddelen. Toen bij boekenonderzoeken bij A en BV B bleek dat bij beiden de gefactureerde uren niet aansloten bij de verloonde uren, de administratie niet volledig was en werkroosters ontbraken, legde de inspecteur aan beide schoonmaakbedrijven naheffingsaanslagen loonheffing en BTW op. De ontvanger stelde BV X in december 2017 inleners- c.q. ketenaansprakelijk voor de door A en BV B onbetaald gelaten naheffingsaanslagen loonheffing en BTW van respectievelijk € 238.882 en € 256.870. BV X ging in beroep. Rechtbank Noord-Holland was het met BV X eens dat de aansprakelijkstelling niet kon worden gebaseerd op artikel 34 IW omdat de inspecteur niet aannemelijk had gemaakt dat sprake was van inlening van werknemers, en met name niet dat de schoonmakers van A en BV B onder leiding of toezicht van BV X werkzaam waren geweest. Er was volgens de Rechtbank ten aanzien van BV X wel sprake van ketenaansprakelijkheid. Volgens de Rechtbank kon BV X worden aangemerkt als een eigenbouwer omdat schoonmaakwerkzaamheden in een restaurant waren aan te merken als het uitvoeren van een werk van stoffelijke aard. BV X kon volgens de Rechtbank op grond van artikel 35, lid 3, onder letter b, IW worden gelijkgesteld met een aannemer, omdat schoonmaakwerkzaamheden bij een restaurant – anders dan bijvoorbeeld bij een kantoorpand – van essentieel belang waren voor de bedrijfsvoering en BV X zich op grond van de franchiseovereenkomst moest houden aan een gedetailleerd hygiëneplan. De Rechtbank vernietigde de aansprakelijkstelling toch omdat de inspecteur niet aannemelijk had gemaakt dat de met de omkering en verzwaring van de bewijslast vastgestelde naheffingsaanslagen loonheffing juist waren en zijn berekeningen van de naheffingen niet had verstrekt. De Rechtbank verklaart de beroepen gegrond en vernietigde de aansprakelijkstelling voor de aan A en BV B opgelegde naheffingsaanslagen loonheffing en BTW.
Lees het volledige artikel bij de bron
Bekijk al het lokale nieuws van Ter Aard