Zaterdag 5 januari 2019 21:27 uur
Lauwersoog
Ontvang updates voor Lauwersoog
LAUWERSOOG – Met twee handjes zeult een manneke van een jaar of zes, misschien 7, een vuilniszak met zich mee. Af en toe, steeds vaker, wordt de zak gesleept over het asfalt van het dijkpad. Het zal wel heel zwaar zijn, al die natte troep die het manneke tussen de keien van de dijk uit heeft gehaald. Als hij bijna beneden is, zie ik dikke koude windtranen over zijn rode wangetjes biggelen. Als ik vraag of het nog gaat, vermant hij zich stoer en sjouwt de zak nog een paar meter. Dan laat hij los en begint te huilen. Tussen het snikken door komt eruit dat hij zulke koude handjes heeft dat ze steeds verkrampen en de vuilniszak vanzelf loslaten. Als zijn moeder er aan komt, trekt hij zijn mutsje stoer over de vuurrode oren die daardoor dubbelgevouwen blijven staan. Ik moet er om lachen en hij glimlacht om mijn lach. “Eigenlijk wilde ik voor mijn zusje wat Little Ponyspulletjes zoeken, maar die lagen er niet, alleen maar schoenen, honderden schoenen, misschien wel duizend.” Hij tilt zijn linkerbeentje omhoog, zodat ik het laarsje goed kan zien. “Maar ik heb net nieuwe schoenen,” zegt hij trots. “Kom,” zegt zijn mama, “snel in de auto; we gaan kibbeling eten en een beetje warm proberen te worden.” Mama vertelt nog snel dat ze in Assen wonen, dat ze met z’n vijven naar Lauwersoog zijn gekomen om mee te helpen. Goed voor het besef van de kinderen om dit met zoveel anderen te doen, maar het was eigenlijk te koud voor de kleinsten.
Lees het volledige artikel bij de bron
Bekijk al het lokale nieuws van Lauwersoog