Drie vragen aan Marijke Schermer: ‘Mensen die zich uitputtend met zichzelf bezighouden verliezen wel

Vrijdag 8 maart 2024 08:00 uur

Schermer

Ontvang updates voor Schermer

‘Mijn lievelings­organisme is een zeeanemoon,’ zegt ­Nicola, ‘een solitaire poliep ­zonder skelet maar met tentakels, waarmee ze levende prooien vangt.’ Nu had haar geliefde Louis er eigenlijk wel om ­gevraagd – ook al omdat Nicola een micro­biologe is die met ­bacteriën werkt die nuttig kunnen zijn in de kanker­bestrijding en de productie van kweekvlees – maar wellicht had hij toch een ­ander antwoord ­verwacht. ­Nicola was eerst door haar man verlaten en daarna door de vrouw met wie ze zeven jaar samenwoonde. Voortaan zou ze alleen nog een observator zijn, zonder zelf geobser­veerd te worden, ­zowel ­privé als ­professioneel, nam ze zich voor. Of dat vol te houden is, onderzoekt ­Marijke Schermer in haar roman In het oog met een zeldzaam psycho­logisch ­inzicht, en in zinnen die nog dagenlang ­nazinderen.

Lees het volledige artikel bij de bron

Bekijk al het lokale nieuws van Schermer