Vrijdag 13 maart 2026 09:49 uur
Egmond-Binnen
Ontvang updates voor Egmond-Binnen
Die ene zin Iemand in een gezelschap waarin ik mij bevond kwam met schokkend nieuws: er kwamen apen vanuit Afrika naar Europa. Blauwe nog wel. Ik schrok me een hoedje. Dus naast de grijze wolf, de gestreepte mug en de groene parkiet zouden we nu ook te maken krijgen met blauwe apen. Ik wist niet eens dat die ook in het blauw voorkwamen. De klimaatverandering heeft soms kleurrijke verrassingen in petto. Maar het hoedje dat ik mij schrok kwam omdat ik natuurlijk best begreep wat er echt werd bedoeld. Het ging over migranten, over zwarte mensen dus. De letterlijke zin was: die blauwe apen uit Afrika komen hier alleen om te stelen. Ik was te verbouwereerd om er hard tegenin te gaan dus ik mompelde iets in de trant van: ik vind het heel vervelend als er zo over mensen wordt gesproken. Of dat verstaan werd weet ik niet, maar meer zou de sfeer voor de rest van het gezelschap hebben verstoord en dat gunde ik die persoon niet. Die zin bleef nog dagen in mijn hoofd rondspoken. Dit was toch echt met afstand de meest ongenuanceerde racistische zin die ik in lange tijd heb gehoord. En nog afgezien daarvan, is het volslagen onzin. Want hoe moet men zich dat dan voorstellen? Dat er in Afrika op een zeker moment de ene man tegen de ander zegt: Wat zullen we vandaag eens gaan doen? En dat die ander dan antwoordt: laten we ons leven in Afrika er maar eens aan geven. Laten we onze vrienden en familie vaarwel zeggen. Laten we al onze bezittingen verpatsen zodat we met een zak geld een barre, nachtelijke, wekenlange voettocht kunnen gaan ondernemen om de grens te bereiken. En dat die eerste man dan zegt: Wat een goed idee, en weet je wat, dan kunnen we al het geld dat we tegen die tijd nog hebben aan een mensensmokkelaar afgeven. En dan gaan we gezellig met honderdvijftig man in een veel te klein rubberbootje zitten, zonder eten en drinken. En dan gaan we de Middellandse Zee op om naar de overkant te varen met een half gevulde tank benzine. Ja, zegt man twee dan, lekker avontuurlijk, denk je dat dat gevaarlijk is? Nee joh, tuurlijk niet, zal de eerste man zeggen, nou, misschien een beetje. Maar hee, als we eenmaal aan de overkant zijn, dan liften we naar Nederland. En daar zijn ze rijk man. En dat ze dan daarmee hun leven in de waagschaal stellen om letterlijk en figuurlijk alles wat ze ooit hadden of waren achter zich te laten. En dat ze dat allemaal doen vanuit het oogpunt om in Nederland eens fijn uit stelen te gaan. De zin die ik in het gezelschap kreeg opgediend vind ik niet alleen 100% racistisch en onzinnig, hij is ook gespeend van enige vorm van empathie. Wat moet er wel niet met je gebeuren voordat je besluit om alles wat je vertrouwd is achter je te laten? Alles en iedereen die je kent. Alles, om een volstrekt onzekere toekomst tegemoet te gaan in een land dat je niet kent, de gewoontes niet kent en waarvan je de taal niet spreekt. Hoe uitzichtloos of gevaarlijk moet je leven worden voordat je zo’n stap zet? Wij kunnen ons daar op geen enkele manier een voorstelling van maken. Volgens mij hebben wij alle mazzel dat we op dit stukje aarde zijn geboren. Dat is geen verdienste, dat maakt ons niet meer dan anderen. Het geeft ons niet het recht om zo denigrerend te spreken over mensen met minder geluk. In elk mens schuilt een medemens. Dirk Blij
Lees het volledige artikel bij de bron
Bekijk al het lokale nieuws van Egmond-Binnen