Dinsdag 20 januari 2026 19:00 uur
De Bilt
Ontvang updates voor De Bilt
Gelukkig is de sneeuw nu even weg en kan ik zonder angst om onderuit te gaan mijn ochtendwandeling maken. De zon schijnt wel maar ik heb toch maar een zitkussentje in een boodschappentasje gedaan om het op het bankje minder koud te hebben. Je ziet nu al meer mensen voorbijkomen en al gauw komt er een jongeman met een vrouw in een duwrolstoel bij me zitten. Ze heeft een been in het gips. Ze groeten me vriendelijk en al gauw krijg ik het verhaal te horen over wat de familie is overkomen. De vrouw vertelt dat ze door de ijzel ongelukkig gevallen is en haar been gebroken heeft. ‘Ik heb nog geluk gehad, want voor hetzelfde geld had ik mijn heup kunnen breken. Mijn zoon rijdt me nu rond en gaat mee om boodschappen te doen. Ook heb geluk dat het nu gebeurd is, want mijn zoon is weer in staat om te duwen. Erik heeft twee maanden geleden bij het veldrijden zijn pols gebroken, maar hij kan me nu rondrijden.’ Erik lacht er wat om, maar vertelt toch dat hij lang gehandicapt was. ‘Sowieso kon ik niet meer veldrijden maar ook een heleboel andere dingen kon ik niet meer. Het is nog niet zoals het geweest is, maar ik kan nu wel weer een heleboel zelf doen. Maar het viel al die tijd niet mee.’ Hij vertelt dat hij toen zijn paspoort wilde verlengen, maar omdat het zijn rechterpols was en een handtekening moest zetten is hij gaan oefenen met zijn linkerhand en met wat moeite lukte dat. Zijn moeder zegt: ‘Erik is wel een echte doordouwer en hoewel hij vooral in het begin veel pijn had hoorde je hem niet klagen.’ De jongeman hoort het met een glimlach aan en zegt: ‘Dat heb ik van jou, want je bent niet gaan zeuren, hoewel je ook veel pijn had.’ De vrouw zegt dat het toch niet helpt. Ik ben blij dat Erik me nu weer kan helpen, want we zijn niet de enigen in de familie, want thuis ligt mijn man met griep in bed. We zijn dus wel een gehandicapte familie geworden. Gelukkig mankeert mijn dochter niets. Zij is verpleegkundige in het ziekenhuis en weet dus hoe je met patiënten moet omgaan. Gelukkig zijn we allemaal doordouwers.’ Als er even later een vrouw met haar arm in een mitella bij ons komt zitten wordt het echt een gehandicaptenbank. Zij heeft door een val tijdens de gladheid een bovenarm gebroken. Ze vertelt hoe het allemaal gebeurd is en hoe zij met een ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht. ‘Ze zeiden u heeft een botbreuk in uw bovenarm en aangezien de breuk op een zodanige plek zit, dat gips geen effect heeft en een operatie niet nodig is, gaan we uw schouder behandelen met tape, een mitella en oefeningen.’ Zij krijgt van de vrouw in de rolstoel ook uitgebreid te horen wat haar is overkomen. Het is vandaag op het bankje een dag van gedeelde smart is halve smart. Erik vertelt dat hij zeker weer wil gaan veldrijden en ook de anderen maken al plannen voor de tijd dat alles weer normaal is. De vrouw met de gebroken bovenarm wil niet klagen maar zegt wel dat ze wat voorzichter zal zijn als het glad is. ‘Ik kan voor mijn werk thuis nog wat lichte klusjes met één hand op de computer doen.’ De vrouw in de rolstoel maakt alweer plannen voor de tijd dat ze beide benen kan gebruiken. Ze vertelt dat ze op seniorenballet zit en dat nu voorlopig kan vergeten, maar ze blijft optimistisch.
Lees het volledige artikel bij de bron
Bekijk al het lokale nieuws van De Bilt