Dinsdag 10 februari 2026 17:00 uur
De Bilt
Ontvang updates voor De Bilt
Twee heren zitten met een dikke jas al op het bankje als ik erbij kom zitten. Ik wens ze een goede morgen en zij wensen mij hetzelfde, maar gaan daarna weer verder met het gesprek waarmee ze al bezig waren. Ze zien eruit alsof ze al heel wat jaren niet meer aan het arbeidsproces deelnemen. Ik luister onwillekeurig naar de verhalen die ze elkaar te vertellen hebben. Over alles hebben ze een mening en in korte tijd komen heel veel wereldproblemen langs. Voor alles hebben ze wel een oplossing en zijn ze het meestal met elkaar eens. Gelukkig word ik niet bij het gesprek betrokken. Ik zie niet zo veel in die simpele oplossingen die zij hebben, want als het zo eenvoudig was, zouden er nauwelijks problemen zijn. De heren houden intussen iedereen die langskomt nauwlettend in de gaten. Als ze een vrouw met een rollator wat moeilijk op het trottoir zien lopen, omdat de tegels wat ongelijk liggen, komt bij een van de mannen de gemeente aan de beurt. ‘Schandalig dat de gemeente het trottoir niet goed onderhoudt. We betalen er toch een heleboel belasting voor’, zegt hij. Ik verwacht dat de andere man er wel op in zal haken, maar anders dan bij de vorige onderwerpen reageert hij niet. Duidelijk is wel dat hij het dit keer niet met zijn kennis eens is en zegt hij even niets. Maar dan komt er toch een reactie. ‘Ik heb zelf bij de gemeente gewerkt en wij maakten voor straatonderhoud altijd een planning. Je kan niet alles tegelijk aanpakken. Ik ben er bijna zeker van dat ze met dit gedeelte binnenkort wel gaan beginnen met herstelwerkzaamheden.’ De andere man zwijgt. Hij begrijpt dat hij tegen de beroepseer van de man niet op kan, maar hij laat het onderwerp toch niet helemaal los. ‘Maar het is toch knap vervelend als je met een rollator over zo’n hobbelige weg moet lopen. Mijn schoonzuster is vorig jaar door de ongelijkheid van het trottoir gevallen en heeft haar heup gebroken. Ze is geopereerd en loopt nog steeds een beetje moeilijk’, werpt hij nog tegen, maar verder doet hij er het zwijgen toe. Ze worden het hier toch niet over eens, dus stapt hij maar over op een nieuw onderwerp. ‘Ze willen nu ook de AOW-leeftijd verhogen, maar daar hebben wij er in ieder geval geen last van. Ik begrijp het ook wel een beetje. Veel jongeren van tegenwoordig beginnen pas te werken als ze al dik in de twintig zijn, dus die mogen dan ook best wat langer doorgaan. Mijn vader begon al op zijn dertiende te werken.’ De mannen hebben nu toch weer een onderwerp gevonden waar ze het wel over eens zijn. ‘Maar die jongeren beginnen alweer te klagen dat ze de AOW van een oudere generatie moeten opbrengen. Alsof wij er niet voor gezorgd hebben dat ze nu zoveel mogelijkheden hebben.’ De man naast hem knikt instemmend. ‘Ze hebben van alles, maar voor een ander hebben ze niks over. Mijn kleinkinderen zijn gelukkig anders. Die zeggen er geen enkele moeite mee te hebben.’ Het gesprek gaat daarna naadloos over op inbraken en oplichting. ’Dat gebeurde vroeger toch niet. Bij ons thuis stond de deur altijd gewoon open.’ Tot nu toe heb ik me niet in het gesprek van de twee mannen gemengd, maar nu kan ik het niet laten een duit in het zakje te doen. ‘Bij ons stond de deur ook altijd open, maar er was ook niet zoveel te halen’, zeg ik. Dat herkennen ze denk ik. Ze hebben er in ieder geval niet van terug.
Lees het volledige artikel bij de bron
Bekijk al het lokale nieuws van De Bilt