Dinsdag 27 oktober 2026 19:00 uur
De Bilt
Ontvang updates voor De Bilt
Ik zit al enige tijd op het bankje en er zijn inmiddels al best veel mensen langsgekomen, maar niemand is bij me komen zitten. Ze groeten me wel, maar daar blijft het bij. Ik zit hier toch al meer dan een half uur en voel me net een winkelier die in afwachting is van klanten die maar niet willen komen. Ik speel wat met mijn sleutelbos. Sinds ik alweer jaren geleden gestopt ben met roken heb ik nog steeds de behoefte iets in mijn handen te hebben. Soms is een paperclip een dankbaar voorwerp, maar nu dus mijn sleutels. Dan komt er eindelijk een vrouw bij me zitten. ‘Ik wou dat ik dat kon doen’, zegt ze op de sleutels wijzend. ‘U mag ze wel even van me lenen hoor’, zeg ik royaal met een glimlach. ‘Ik bedoel dat ik dat graag zou willen doen met mijn eigen sleutels. Die heb ik thuis op tafel laten liggen en nu moet ik wachten tot mijn man thuiskomt. Toevallig is hij vandaag naar Den Haag met onze dochter naar een vergadering voor het bedrijf waarvoor ze allebei werken en daar kan ik ze natuurlijk niet storen, trouwens ze zetten hun telefoons dan altijd uit. De buren hebben ook een sleutel, maar die zijn ook aan het werk. Ik moet dus maar wat anders verzinnen om de dag door te komen. Ik kan wel in de schuur gaan zitten want de schuurdeur zit niet op slot, maar dan zit ik me alleen maar te ergeren. Daar staat ook mijn fiets, maar die zet ik daar altijd op slot en de sleutel bewaar ik binnen. Ik heb vandaag een vrije dag en was van alles van plan. Daar komt dus allemaal niks van.’ Het is pas half elf, dus heeft ze nog wel even de tijd. ‘Ik denk dat ik zo maar naar de bibliotheek ga dan kan ik in ieder geval genoeg lezen en om drie uur komt een vriendin die in de buurt woont thuis en ga ik daar maar een poosje langs’, zegt ze berustend. Ik denk na over wat ze nu zou kunnen doen. ‘Doet u de deur wel altijd op het nachtslot als u weggaat’, vraag ik. Ze kijkt me heel verbaasd aan alsof ze daar nu pas aan denkt en dan zegt ze: ‘Oef nu u dat zegt bedenk ik dat ik dat nu ook inderdaad gedaan heb. Dan moet ik de sleutel toch bij me hebben of die niet uit het sleutelgat hebben gehaald en dat kan ik niet voorstellen.’ Ze pakt meteen haar tas en haalt die helemaal overhoop maar vindt geen sleutel. Dan staat ze op en zegt: ‘Mijn jaszakken heb ik al nagekeken en daar waren ze ook niet, maar ze maakt de zakken toch maar helemaal leeg en als ze een zakdoek uit de jaszak op het bankje neerlegt valt daar opeens een sleutelbosje uit. Stomverbaasd en met een triomfantelijk blik kijkt ze me aan. ‘Hoe kan ik u bedanken ik zou u bijna een kus geven want als u niet over dat nachtslot was begonnen was ik nu aan het ronddolen geweest. Ik ga nu gauw eerst naar huis om te kijken of de deur opengaat en om een kop koffie te drinken.’ Ze nodigt mij uit om mee naar haar huis te gaan, maar ik vind het wel goed zo. ‘Ik ga deze gebeurtenis zeker niet aan mijn man vertellen want ik wil niet uitgelachen worden.’ Ik wens haar nog een plezierige dag en als haar spulletje weer in de tas zitten stapt ze bijna huppelend op.
Lees het volledige artikel bij de bron
Bekijk al het lokale nieuws van De Bilt